wtorek, 23 października 2012

domowy kisiel z żurawin



Moje dziecko, obdarzone niezwykle wrażliwymi kubkami smakowymi spośród wszystkich napojów świata najbardziej ukochało sobie domowy kisiel z żurawin. Z dziecku danym uporem milion razy w roku zadawało pytanie 'kiedy wreszcie zrobisz ten kisiel prawdziwy mamo?'...Oto więc nastąpiło spełnienie wyczekanych marzeń mojej córki. Nastąpił kisiel. Powstał szybko i równie szybko zniknął.
Przepis na kisiel jest banalny, przygotowanie go nie wymaga szczególnego skupienia, trwa niewiele więcej niż przygotowanie kisielu z torebki a efekt końcowy niewątpliwie deklasuje wersję marketową.
Na ciepło smakuje najbardziej - nam przynajmniej, jest cierpki, lekko słodki i miło rozgrzewa trzewia.  Kisiel domowy ma też tę zaletę, że mamy wpływ na jego konsystencję, jedni wolą go jeść z pucharka łyżeczką, inni beda go pili z kubka czy szklanki. Sezon na żurawinę trwa krótko, dlatego kilogramami kupuję ją o tej porze roku, by się nasycić i uszczęsliwić dziecię... jak niewiele trzeba do tego szczęścia!!




Składniki:

2 szklanki żurawin,
1,5 l wody,
8 łyżek cukru,
3 łyżki mąki ziemniaczanej





Żurawinę obgotowałam w wodzie, gdy owoce delikatnie zmiękły, chwyciłam za ubijak do ziemniaków i rozgniotłam je, w przeciwnym wypadku za chwil parę zaczęłyby pękać i mogłyby całkiem kompleksowo upstrzyć ściany mojej kuchni. Po pięciu minutach na ogniu odcedziłam owoce pozostawiając żurawinowy płyn, po czym skrupulatnie przetarłam owoce przez sito. Nieco owoców pozostawiłam nieprzetartych. Dosypałam cukier i ustawiłam garnuszek z powrotem na gazie. Rozrobiłam mąkę w filiżance zimnej wody i dolałam do czerwonej bazy. Na sam koniec dorzuciłam nieprzetarte owoce by urozmaicić nieco konsystencję.



Mam pełną świadomość, że trudność tego przepisu jest porównywalna ze sztuką wykonywania jajecznicy, ale jako, że kisiel żurawinowy jest coraz mniej powszechnym widokiem na polskim stole - a jakże jest wart tej obecności (!!!), to przypominam o jego przesmacznym istnieniu.
Na marginesie nadmienię, że nie zaobserwowałam u mojego dziecka absolutnie żadnych niepożądanych skutków ubocznych, których możnaby się spodziewać po przyjęciu substancji spożywczej w ilości dalece wyższej niż norma. Ponoć objawy niepożądane moze spowodować za to czerwień koszelinowa, będąca składową wielu barwionych na czerwono produktów, między innymi kisielków z torebki... Faktycznie, kiedyś po spożyciu cudownie czerwonej galaretki wszystkie dzieci jedzące dostały regularnych, równie czerwonych kropeczek - wierzę zatem, że rozwiązania naturalne są bezpieczniejszą opcją, a smaczniejszą z pewnością!




40 komentarzy:

  1. Nie jadłam jeszcze takiego,ale jestem pewna,że jest przepyszny. I Jak zdrowy!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie jest przepyszny!! Zdrowy również, wszak żurawina ma właściwości zbawienne..można dowolnie ustalić zawartość cukru a najlepiej zamienić biały na jakiś szlachetniejszy jego rodzaj. Z pełnym przekonaniem Ci polecam ten kisiel :) serdeczności!!

      Usuń
  2. Wspaniały! Pierwsze zdjęcie mnie urzekło!
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Anno-Mario! Kisiel roztacza cudowne aromaty a jego barwa znakomicie ociepla każdą, jesienną szaro-burą chwilę...no i jest pyszny ma się rozumieć!!

      Usuń
  3. a ja nigdy nie jadłam świeżej żurawiny :( przed przeprowdzką z domu rodzinnego była mało dostępna. pamiętam nawet, że graniczyło z cudem znalezienie czegokolwiek żurawinowego na nerki siostry. a swoją gdzie kupujesz, jeśli można zapytać?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Być może tam gdzie mieszkasz zdobycie żurawiny świeżej graniczy z cudem... ja swoją kupuję na targu, o tej porze jest wszędzie dostępna - przynajmniej na moim osiedlu, trzeba się jednak śpieszyć by skorzystać z żurawinowego sezonu bo trwa stanowczo za krótko. Mam nadzieję, że kiedyś na nią trafisz :)

      Usuń
    2. w lubuskim nie było, może teraz jest, nie wiem. albo po prostu na Mazowszu lepiej rośnie :)

      Usuń
  4. Uwielbiam!
    Pysznie go pokazałaś.
    Kiedy byłam dzieckiem zawsze był na świątecznym stole.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też! Na moim świątecznym stole nigdy go nie było. Stał się stałym elementem jesiennego menu gdy założyłam własne gniazdo. Jest fenomenalny!! Dziękuję za miłe słowo Amber ;)

      Usuń
  5. Powtórzę się zapewne, ale ja również (jak żyję) nie jadłam domowego kisielu. Aż wstyd się przyznać, bo trochę na tym świecie już jednak egzystuję. Tym bardziej okazuje się, że to co dla jednych banalne i oczywiste, dla drugich takowym być wcale nie musi. Cieszy mnie zatem Twój wpis i uświadomienie, że kisiel łatwym i prostym jest - zatem szansa jest wielka, że w końcu i w mojej kuchni zagości domowy kisielek:) ps. ja jestem z tych co lubią gęsty:)
    Buziaki i uściski

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powinno być w podtytule 'domowy kisiel z żurawin ocalić od zapomnienia'...;) Ten prosty napój warty jest by go pamiętać, według mnie znacznie lepiej smakuje gdy ma płynną konsystencję ale mam nadzieję, że niebawem sama to ocenisz..serdeczności!!

      Usuń
    2. U nas taki kisiel przygotowuje się na Wigilię i jest on konkurencją dla kompotu z suszu. Uwielbiamy wszyscy, robi go moja babcia i to ostatnia potrawa, jaką przygotowuje, za to w ilościach hurtowych - każdy dostaje pięciolitrowy baniaczek :)

      Usuń
    3. O rany!!! Pięciolitrowy baniaczek żurawinowego kisielu !!! Twoja babcia jest cudotwórczynią !! Moje zasoby kisielowe są skromniejsze ale za to rozprawiam się z nimi częściej ;)

      Usuń
  6. Kisiel uwielbiam. I co za kolor! Szkoda, że dziś kupiłam tak mało żurawiny. Jak zwykle masz przepiękne zdjęcia. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ogromnie mi miło Magda, że fotki Ci się podobają. Kolor kisielu energetyzujący i bardzo wskazany na jesień, ja następnym razem też kupie więcej żurawiny, bo ma niezwykłe powodzenie w moim domu :) do zobaczenia!

      Usuń
  7. Melduję się! Będę zaglądać i czytać i zachwycać się :). Wyobraziłam sobie te małą pożeraczkę kisielu w akcji :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mi miło Cię widzieć w moich blogowych skromnych progach :)Oj tak, kisiel Mysia zmiata z siłą najlepszej klasy odkurzacza...całus!!

      Usuń
    2. Już sobie powiesiłam na blogu odnośnik to na pewno nie zapomnę zaglądać. Jak tylko chwilę czasu wykombinuję :). Natchniona Twoimi wpisami zabrałam się właśnie za własny, który już prawie miesiąc powstać nie może :)

      Ja sobie wyobrażam jaki musi być dobry :)ten kisiel :)

      Usuń
  8. Ależ cudowny przepis, cudowne zdjęcia.....Uwielbiam domowy kisiel! Twój najcudowniejszy na świecie!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję przeogromnie :) taki kiesiel jest zdecydowanie najpyszniejszy pod słońcem! Serdeczności!

      Usuń
  9. Ooo a ja muszę jeść dużo żurawiny! Dobry pomysł na kisiel :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja także, czuję, że mnie wspiera, szczególnie o tej porze roku, która na próby nasz organizm wystawia :)

      Usuń
  10. Odpowiedzi
    1. Wierzę, ja sama, patrząc na te fotki odczuwam tęsknotę za tym co było i się skończyło dwa dni temu...znów muszę kupić żurawinę ! Pozdrawiam!!

      Usuń
  11. Kisiel....zdecydowanie nie przepadam. Aczkolwiek, jak patrzę na zdjęcia, zastanawiam się czy nie poddać próbie moich przekonań:P Domowego nie jadłam, a faktycznie zabawa konsystencją mogłaby pomóc:)
    P.S. piękny talerzyk!:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ten mógłby Ci zasmakować, ja torebkowego nie toleruję - tak ze względu na konsystencję jak i na smak. Spróbuj. W razie czego będzie na mnie:) Talerzyk, oryginalny angielski ze zdekompletowanego serwisu. Też mi się podoba :)

      Usuń
  12. wiadomo, że wersja marketowa nie ma szans:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to prawda, ale fakty sa takie, że coraz mniej osób pamięta o kisielu domowej roboty, niektórzy nigdy nie mieli z takim do czynienia. a to przecież jest takie pyszne rozwiązanie na jesień!! Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  13. Czytasz w moich myślach. Od kiedy zrobiło się zimno mam nieustannie ochotę na kisiel i wędzoną rybę, oczywiście oddzielnie ;) Pozdrawiam Cię serdecznie, pieknego weekendu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dobrze, że zrobiłaś dopisek, bo juz sobie wyobraziłam wedzoną fladerkę popijaną kisielem z żurawin...:) Swoją drogą mi się zdarzyła raz w życiu podobna kombinacja, gdy byłam w ciąży. Uraczyłam się wówczas kalmarami i shake'iem truskawkowym. brrr. do dziś trudno mi uwierzyć, że smakowały razem!! Pięknego i Tobie!!

      Usuń
  14. Piękne zdjęcia! Ostatnio co raz czesciej widze mnostwo zurawiny na pobliskich straganach wiec chyba musze wyprobowac Twoj przepis :)
    Pozdrawiam ciepło :)
    Aga :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie warto!! Ciepłe pozdrowienia dobrze mi zrobiły....taka zawieja i śnieżyca za oknem:) Dziękuję za miłe słowa Ago ;)

      Usuń
  15. Ooo, nie pamiętam kiedy ostatni raz jadłam kisiel. Wspaniałe zdjęcia! Urzekł mnie też talerzyk ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Talerzyk z odratowanego angielskiego serwisu - cudny zdecydowanie, mam też kilkoro jego większych nadtłuczonych braci...;) Bardzo mi miło, że zdjęcia się podobają a kisiel zdecydowanie polecam na tę trudna porę. Pa!

      Usuń
    2. Widziałam kiedyś w sklepie z antykami podobny serwis, niebieski (czerwony bardziej mi się podoba). Byłam nim oczarowana...
      Pozdrawiam ciepło! :)

      Usuń
  16. Wspaniały ten Twój naturalny wytwór! A jakie zdjęcia urocze! To ostatnie najładniejsze! Pozdrawiam ;))

    OdpowiedzUsuń
  17. Dziękuję Renula, wszystko zasługą talerzyka i magnetyzującego koloru kisielu :)) Siedzę pod stosami pledów i bardzo chętnie bym się takim teraz dogrzała, niestety zapasów brak...

    OdpowiedzUsuń